Περίπου το (10%) των ασθενών με Υπερπαραθυρεοειδισμό έχουν περισσότερους απο έναν παραθυρεοειδικούς όγκους.
Σχεδόν το (10%) των ασθενών με πρωτοπαθή υπερπαραθυρεοειδισμό έχουν δύο παθολογικούς Παραθυρεοειδείς αδένες και δύο φυσιολογικούς.
Αυτός είναι ο βασικότερος λόγος που η χειρουργική των παραθυρεοειδών αδένων κρύβει πολλές δυσκολίες και παγίδες όσο αφορά την χειρουργική τεχνική και το χειρουργικό πλάνο που πρέπει να ακολουθήσει ο Χειρουργός ,προκειμένου να προσφέρει το βέλτιστο αποτέλεσμα.
Αυτός είναι και ο λόγος που πρέπει να εξετάζονται και οι τέσσερις Παραθυρεοειδείς αδένες διεγχειρητικά ,έτσι ώστε να μην μείνει πίσω κάποιος παθολογικός.
Ο πιο συνηθισμένος λόγος που οδηγεί σε μια αποτυχημένη επέμβαση ,παρόλα αυτά ,είναι ότι ο χειρουργός δεν κατάφερε να βρεί τον παθολογικό παραθυρεοειδή !
Επεται ,η δεύτερη σε συχνότητα αιτία ,που είναι ότι αφαίρεσε τον έναν απο τους δύο παθολογικούς Παραθυρεοειδείς.
Καθώς προσπαθείτε να επιλέξετε τον Χειρουργό σας ,κάντε ερωτήσεις για τον τρόπο σκέψης και το πλάνο της χειρουργικής επέμβασης.
Οποιοσδήποτε γενικός χειρουργός μπορεί να προσπαθήσει να αφαιρέσει έναν παραθυρεοειδικό όγκο ή να μετρήσει διεγχειρητικά την παραθορμόνη.
Αυτό δεν τον κάνει εξειδικευμένο χειρουργό παραθυρεοειδών.
Expert ,χαρακτηρίζεται ο χειρουργός που έχει πραγματοποιήσει περισσότερες απο (300) παραθυρεοειδεκτομές και το χειρουργικό πλάνο του περιλαμβάνει τον έλεγχο διεγχειρητικά ,όλων ,εάν είναι δυνατόν ,των παραθυρεοειδών αδένων.
Περίπου στο (5-10%) των ασθενών που πάσχουν απο πρωτοπαθή υπερπαραθυρεοειδισμό και οι τέσσερις Παραθυρεοειδείς αδένες είναι διογκωμένοι και παθολογικοί.
Η διάγνωση ,σε αυτή τη περίπτωση ,είναι «Υπερπλασία παραθυρεοειδών». Όλοι ,δηλαδή ,οι Παραθυρεοειδείς υπερπαράγουν παραθορμόνη.
Δεν γνωρίζουμε την αιτία ,όπως και για το αδένωμα. Ξέρουμε ,όμως ,ότι σε κάποιους ασθενείς μεταβιβάζεται γονιδιακά (κληρονομικότητα) ,όπως στην περίπτωση της «πολλαπλής ενδοκρινικής νεοπλασίας» (ΜΕΝ).
Σημειώστε ,εντούτοις ,ότι οι περισσότεροι ασθενείς με υπερπλασία δεν έχουν (ΜΕΝ) !
Το επισημαίνω άλλη μια φορά… εάν διαγνωστείτε με υπερπλασία παραθυρεοειδών ,το πιθανότερο είναι να μην έχετε (ΜΕΝ).
Επίσης σημαντική επισήμανση είναι ότι οι ασθενείς με ήπια αύξηση ασβεστίου ,είναι πιο πιθανό να πάσχουν από υπερπλασία ,παρά απο αδένωμα παραθυρεοειδών.
Οι ασθενείς με υπερπλασία παραθυρεοειδών θα πρέπει να υποβληθούν σε «υφολική Παραθυρεοειδεκτομή» ,δηλαδή να αφαιρεθούν οι μεγαλύτεροι ,σε μέγεθος, Παραθυρεοειδείς αδένες και να μείνει μόνο ένα τμήμα του μικρότερου απο τους τέσσερις.
Η ανάνηψη απο το χειρουργείο είναι όπως και στην αφαίρεση αδενώματος.